manrich님의 프로필when aman in loved사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
when aman in lovedรักนะ รักนะจ๊ะ
8월 11일 Feel So Bad!! วันนี้คิดถึงน้องแพร์ขึ้นมาตอนดึกนะ คงเปนเพราะว่ามีเรื่องที่ทำให้เสียใจ แล้วเลยพาลไปคิดถึงแพร์... ทำให้รู้สึกชัดเจนเลยว่าการที่คนที่เรารักไม่ได้รักเรา แต่ก้อยังคุยกันสนิทสนมกันได้ มันต่างจากการที่คนที่เรารัก ไม่อยากแม้แต่จะคุยกับเรา.... การที่เราเฝ้ารอใครซักคนด้วยความอยากเจอ อยากคุย แล้วกลับมารับรู้ว่าคนที่เฝ้ารอเค้าไม่อยากเจอเราซะเลย มันเสียใจมากกว่าการที่เค้าไม่รักเราซะอีก ความรัก เปนเรื่องของความรู้สึก เปนสิ่งที่บังคับไม่ได้ การที่จะไปรักใครซักคน หรือการที่ต้องเสียใจเพราะใครซักคน เราห้ามมันไม่ได้ ห้ามตัวเองไม่ให้รักไม่ได้ และก้อบอกตัวเองว่า ไม่นะไม่เจ็บ มันก้อไม่ได้ การที่เคยรักแพร์มากมาย แต่สุดท้ายก้อต้องยอมรับกับความเปนจริง ว่าเราไม่ได้เปนคนๆนั้น.... เสียใจ แต่ที่เจอตอนนี้มันแย่กว่าซะอีก อย่างน้อยแพร์ก้อยิ้มให้ แพร์คุยสนุกสนานกันได้ แม้ว่าจะเป็นเพี่ยงพี่ชาย เจ็บ แต่ไม่เท่ากับการที่ ต้องมาเสียใจ ที่ต้องมารับรู้ว่า เราเปนบุคคลที่น่ารำคาญสำหรับเค้า เคยคิดนะว่าถ้าวันนึงมารู้ว่าแพร์เบื่อที่เจอหน้าพี่ แต่ก้อแกล้งคุยไปงั้น วันนั้นจะรุสึกยังไง มันคงคลายๆตอนนี้ละมั้ง... เลยคิดไปถึงน้องแพร์ ถึงแม้ว่าพี่จะไม่ได้เปนคนๆนั้น แต่พี่ก้อได้รับความรู้สึกดีๆหลายๆอย่างจากแพร์นะ คิดถึงแพร์มากๆด้วย แต่ทางเดียวที่จะทำให้พี่หยุดรักแพร์ได้ ก้อคือการที่พี่หลีกเลี่ยงที่จะพบเราน่ะนะ ขอบคุณมากที่ไม่เคยคิดจะเกลียดพี่ชายคนนี้คับ ตอนนี้เซงมากเลย ช่วยไม่ได้นี่นะ เกิดมาเปนคนไม่เจียมตัวซะนี่ ยังไงซะก้อ... เจียมตัวซะมั่งเหอะมรึงงงง 7월 21일 oop!! I did it again!! ตั้งใจจะอัพสเปสในวันเกิดตะเอง แต่ดันเลยวันเกิดมาวันนึง(ตอนแรกนึกว่าแค่ชมแต่มึน -*- ดีว่ามีคนมาทัก) แบบปีที่แล้วเลย เฮ้อ...กรูหนอกรู
แต่ปีนี้ดีกว่าปีก่อนหน่อยนึง ตรงที่มีคนจำวันเกิดได้สองคน!!!!! แล้วมีโทรมาอวยพรอีกหนึ่งคน คือน้องแพทที่แสนน่ารัก(เพราะโทรมาแฮปปี้เบิทเดย์) และเพื่อนยุ้ยสุดรัก ที่โทรมาไม่ได้(เพราะอยู่เมกา) แต่ก้อยังฝากข้อความทิ้งไว้ให้ ซึ้งเลยเลยถึงจะสั้น แต่ก้อดีกว่าไม่มีใครสนใจ และอีกเรื่องที่ดีกว่าปีก่อนคือเคยคิดอยากให้ใครคนนึงเดินถือเค้กวันเกิดตัวเองมาให้เราเป่า เราคงจะมีความสุข แล้วมันเกิดขึ้นจิงๆ ไม่ว่าจะด้วยอะไร แต่ในตอนนั้นมีความสุขมาก เพราะนี่เปนครั้งแรกในชีวิตที่มีใครทำเรื่องแบบนี้ให้ปกติเราจะปล่อยให้มันผ่านไปเปนวันทำมะดาทุกปีๆ แต่ปีนี้เรามีน้องๆที่ทำให้มันเปลื่ยนไป แม้เค้าจะไม่ได้เตรียมล่วงหน้า แต่เมื่อเค้ารู้เค้าก้อไม่ได้นิ่งเฉย ทำให้เราได้รับความรู้สึกดีๆที่เคยแอบอิจฉาเวลาคนอื่นเค้าได้รับ ว่ามันรุสึกยังไง การที่มีใครใส่ใจกับเรา เพียงน้อยนิดก้อยังดี
วันนี้ไม่ได้บ่นเรื่องรักๆให้ฟังแต่เล่าเรื่องราวให้ฟัง เพราะความรุสึกดีๆที่เพิ่งได้เคยรับมันอยากบอกใครๆให้ได้ฟังว่า ขอบคุณมากๆคร๊าบ..... 5월 23일 Please comeback home T-T ไม่ได้อัพสเปสมานานมากแล้ว แต่วันนี้ไม่ได้เลยต้องมาระบาย วันนี้ไปประสบกับเหตุกาณ์บางอย่างมา เปนเรื่องที่ทำให้เซงอย่างมากกก ใครเคยเจอกับตัวคงไม่ต้องบอกเพราะเข้าใจอยู่แล้ว แต่เราเองครั้งนี้เปนครั้งแรกในชีวิตที่เจอเรื่องแบบนี้
นั่นคือ เป๋าตังหาย หายบนรถตู้... ลงจากรถปุบคลำเป๋าเกงไม่มี!! ทันใดนั้นวิ่งตามรถตู้อย่างเรวมาก แต่เรวสู้รถไม่ได้หรอกแต่วิ่งไปก่อน เพราะมันต้องติดไฟแดงแน่ๆ แยกลาดพร้าว หน้าเซนทรัลลาดพร้าว นั่งรถผ่านเปนสิบๆปีไม่เคยเทคเดียวผ่าน เชื่อมั้ยรถตู้เปลี่ยนเลนจากซ้ายสุดไปขวาสุดหน้าเซนทรัลลาด ภายในพริบตา แถมรถมันยังวิ่งไหลๆๆๆลื่นๆๆๆจนเทคเดียวผ่านพ้นแยกเฉย แมร่งเอ้ยมาไรวันนี้ฟร่ะ วิ่งตามรถไปยันหน้าธนาคารทหารไทยใกล้ถานีไฟฟ้าหมอชิต รุตัวว่าไม่ทันแน่ๆ เลยโบกแทกซี่ตามเพราะมอไซด์มันไม่จอดซักคัน มันนึกว่าเราไปวิ่งราวใครมามั้ง เพราะวิ่งอย่างโจร หน้าเซนทรัล ชาวบ้านคงคิดว่าไปหนีไรมาแน่ๆ แต่ชั่งมัน ไม่สนกะลังโมโหตัวเองมากๆๆ แทกซี่ตามไปทันที่ก่อนสะพานฟายนิดเดียว ขึ้นรถตู้เลยทันทีแต่ว่า ไม่มีหรอก เพราะคนอีนังคนเกบมันรีบหนีลงไปแล้วแถวสวนเจเจมั้ง กลับมาจ่ายตังค่าแท็กซี่ยังดีมีติดตัว80 เพราะลงจากรถตู้จ่ายแบงค์100ทอน80กำอยู่ในมือ จ่ายแทกซี่ไป40เหลือ40 เซงมากกกกกๆ เซงๆๆๆๆๆ โว้ย!!
ไม่รุจะทำไรดี อยากจะนอนมันตรงนั้นเลย ฉุนๆๆเสียดายๆๆๆของข้างในนั้นเว้ยๆ เซงไปเดินไป จากสะพานควายไปเซนทรัลลาด เผื่อฟลุกแต่ก้อแค่นั้นแหละโชคไม่ดีแต่แรกแล้วนี่ จะมาหวังไรแบบนั้น เดินไปเซงมากเลยฟังเพลง ใครรุจักเราคงรุว่าเราจะฟังเพลงตลอด ฟังจากหน้าสวนไปถึงเซนทรัลก้อใจเยนลงมากเลยมาทบทวนว่าเราสูญเสียอะไรไปบ้าง
800บาทไทย เสียดายแต่ก้อพอทน แค่ไม่ได้ใช้มัน
1ดอลล่าหะรัด พอทนๆ
บัตรเติมเงิน50บาทที่เกบไว้ตอนฉุกเฉิน พอทนๆ
cardphoneของญี่ปุ่นสีขาวๆ เสียดายมากเพราะพกติดตัวมา13ปีแล้วกลายเปนเครื่องราง
ประจำตัวไปแล้ว
บัตรเมมเบอของjaspal ที่เอาไว้เปิดตูห้อง ชั่งมันแต่ด้านหลังจดเบอสมุดเงินฝากไว้
กระเป๋าตังchaps น้องซื้อให้วันเกิด
บัตรประชาชน เอาน่าแค่ทำใหม่
บัตรนศ. ไปเซงกะทะเบียนนิดหน่อยก้อได้แล้วน่า
รูปตัวเอง ชั่งมันๆ
รูปตัวเองตอนเดกๆ เสียดายเพราะยิ่งแก่ยิ่งขี้เหล่เคยดูดีแค่ตอนประถม
รูปแพร์ที่ดีที่สุดที่เคยเหนมา ....เสียดายมาก...
รูปถ่ายคู่กับแพร์ตอนกีฬาสี เสียดายมาก...
รูปแพร์สมัยมอสองเสื้อฟ้ากระโปรงสีขาวมีแว่นคาดหัวสีดำ เสียดาย...
รูปแพร์+น้องส้ม+น้องไผ่ .เสียดาย...
ตั๋วหนังเรื่อง the island เสียดาย มากกกกกกกกกกก ฮือๆ เพราะไปดูกะแพร์สองคน
คนส่วนมากมักจะมีของรักอยู่ในกระเป๋าตังกันแทบทุกคน มันจึงเปนเหตุให้คนทำเป๋าตังหายมีความรุสึกคล้ายๆกัน
ของรักไม่ใช่ของที่ดีที่สุดแต่เปนของที่เราผูกพันธ์ที่สุด ความผูกพันเกิดจากเวลาที่ผ่านพ้นมาพร้อมกับเรื่องราว
ของที่รักมักจะมีเรื่องราวความเปนมาความประทับใจอยู่ในนั้น
คนรักอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุดแต่อาจเปนคนที่ผูกพันที่สุด คนที่ผูกพันที่สุดเกิดจากการที่ผ่านพ้นเรื่องราวมากมายมาด้วยกัน คนที่รักกันก้อมักจะมีความประทับใจในบางอย่างอยู่ในตัวคนๆนั้น แต่ความผูกพันก้อไม่ได้กลายมาเปนความรักเสมอไปนะ
โยงมาเรื่องนี้จนได้เนาะ-*-
ปล.
มีข้อแนะนำมาให้หลังจากที่เจอกับตัว ถ้าเราโมโห หรือเซงมากๆ คนเราต้องหาทางทำให้มันหายไป มีวิธีแนะนำสองอย่าง
1. ระบายออกด้วยการใช้กำลัง แนะนำให้ไปวิ่ง วิ่งๆๆแบบหลับหูหลับตาเอาเปนเอาตาย ไม่ต้องนานหรอกแค่วูบเดียวแบบเตมที่ก้อพอ กัดฟันวิ่งแบบสุดกำลังจนกว่าไม่ไหว ถ้ายังไม่หายให้วิ่งไปอีกวิ่งๆๆๆ จนดีขึ้น
2. ฟังเพลงที่ชอบมากๆ เพลงที่ชอบๆมากๆเปนยังไง มันคือเพลงที่พอเราได้ยินจะหยุดนิดนึงถ้ากำลังเดินอยู่เปนแบบที่จิตใต้สำนึกมันชอบ พอจิตใต้สำนึกชอบมันจะสนใจเพลงจนทำให้เราเยนลงได้
วันนี้ได้ทั้งสองอย่างมาช่วยแล้วทำให้ใจเยนลงอย่างรวดเรว ตอนขึ้นรถเมล์กลับมาห้องเพลงที่ขึ้นมาตอนอยู่บนรถ เปนเพลง Where you go เป๋าตังหาย รถติดชิบ คนเยอะเตมรถ แต่อารมณ์เรายังดีได้ ด้วยเพลงที่มีติดตัว
Where'd you go?
I miss you so Seems like its been forever that you've been gone Please Come back home กลับมาเถอะเป๋าตังจ๋า Please Come back home 2월 15일 อยากให้โลกนี้ไม่มีเมื่อวาน ก้อแค่นั้นแหละ เพราะมันดันวนเวียนอยู่ในหัวเนี่ย ถ้าไม่มีตอนนี้คงมีความสุขดีมั้ง
2월 14일 My oh My ฮะๆ เป็นอย่างที่คิด วาเลนไทน์ ที่มีแต่นําตา กับดอกไม้ที่กำลังจะเหี่ยวเพราะไม่เจอเจ้าของ ไม่มีเงาของคนที่เฝ้ารอ ไม่มีโอกาส ไม่มีความหวัง เตรียมใจว่าคงต้องเจอเรื่องแย่ๆ แต่เรื่องที่เจอมันแย่กว่าที่คิดอีก "การไม่เจออะไรเลย" ไม่ได้เตรียมใจมาเจอแบบนี้น่ะนะ เฮอะ ดักดานชะมัด 2월 13일 TomoRrow I'll cry... วันนี้ไปเดินปากคลองตลาดมา ไปดูดอกไม้ ไปให้เค้าวันพรุ่งนี้ แต่ไปดูก่อนตีห้าค่อยไปซื้ออีกที เดินไปช้าๆท่ามกลางดอกไม้เยอะแยะ และด้วยนิสัยที่ติดเพลงก้อเลยฟังเพลงไปเดินดูดอกไม้ไป เพลงในเอมพีสามชุดนี้เปนเพลงช้าค่อนข้างเศร้าซะมาก เลยเดินดูดอกไม้ได้อารมณ์ไปอีกแบบ อ้อไปคนเดียวนะ เดินไปดูดอกไม้ไป ฟังเพลงไป มีความสุขเล็กๆ แต่ก้อมี ความหนักใจแฝงเร้นอยู่ข้างในลึกๆ ว่าพรุ่งนี้เราจะต้องเสียใจจากดอกไม้ที่หาซื้อวันนี้น่ะแหละ ไม่ได้โทษดอกไม้หรอกนะ มันออกจะทำหน้าที่ได้ดี วันนี้ไปดูมาสวยเลยล่ะ ดอกลิลลี่สีขาว ความรักที่บริสุทธิ์ ไม่เคยหวังอะไรตอบแทน เฮอะความหมายมันออกจะดีเกินไปละมั้ง แต่คืนนี้จะทำใจให้รับทุกสถานการณ์ที่จะเจอในวันพรุ่งนี้ให้ได้ พรุ่งนี้ไม่ใช่วันทำดานะ เปนวันวาเลนไทน์ วันที่ทำให้ใครๆมีความสุขเพราะรัก และวันที่ทำให้อีกหลายคนต้องเหงา และมีคนอีกมากที่จะต้องเสียใจในวันวันพรุ่งนี้ นี่ละนะ โลกเรามีหลายด้าน แต่เรามาอยู่ด้านนี้ก้อต้องทำใจละนะ จะเสียนําตาหรือป่าวไม่รู้แต่พรุ่งนี้จะต้องเปนวันที่เราคงจะจำไปนานเลยล่ะ ขอให้ทุกคนที่มาอ่านภายในคืนนี้มีความสุขในวันพรุ่งนี้นะ 2월 9일 Once in A LifEtimE...
1월 14일 On tHe (SaMe) waY (chapter4)
Just A loVe!!
"รัก" ไม่ใช่ คําคืนที่อบอุ่น ไม่ใช่ รักแรกพบ ไม่ใช่ การเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่ ความสวยงามเช่นในฝัน "รัก" เป็นแค่เพียง "รัก" -*-
12월 11일 Blue & white (chapter3)
สีฟ้า เป็นสีที่สดใสในตัวของมันเอง หากมองดูดีๆ คุณจะรู้สึกว่ามันมีหลายอารมณ์ บางครั้งอาจดูสดใส ร่าเริง มีอิสระ แต่บางครั้งกลับรู้สึกเศร้าไปได้ สำหรับสีฟ้าแล้ว มันมีความสวยงามในตัวเองเฉกเช่นทุกสี สีฟ้า ไม่จำเป็นต้องพึ่งสีอื่นเพื่อให้มันดูดีขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน มันก็สามารถเข้ากันได้ดีกับสีอื่นๆอีกหลายสี แต่ในเวลาที่มันอยู่เพียงลำพัง มันก็สามารถแสดงความเป็นตัวของตัวเอง และโดดเด่นได้โดยสีในตัวของมันเอง และพร้อมที่จะบอกเล่าเรื่องราวของสีฟ้าให้ทุกคนได้รับรู้ได้อย่างน่าภูมิใจ สีฟ้า ไม่จำป็นต้องพึ่งสีอื่นก็สามารถแสดงความสวยงามได้อยู่แล้ว แต่บางเวลา"สีฟ้า" ก็ต้องการสีอื่นเพื่อมาเติมเต็มบางส่วนที่ขาดหายไปให้สมบูรณ์ และ "สีขาว" ก็เป็นสีที่เข้ากันได้ดีกับสีฟ้า ฟ้า-ขาว เป็นคู่สีที่ไม่แย่งความโดเด่นไปจากกันมาก เป็นความรู้สึกที่ไม่ขัดแย้งกัน และเข้ากันได้ดีมากจนน่าดีใจ สีฟ้าเมื่อเพิ่มสีขาวลงไป ก็กลายเป็นสีฟ้าที่อ่อนโยนมากขึ้น แต่ก็ยังคงเป็นสีฟ้าอยู่วันยังคํา ถึงแม้จะ "อ่อนลง" แต่สีฟ้าก็ไม่ได้ "เปลี่ยนสี" ไม่เหมือนกับเวลาที่ต้องไปผสมกับสีอื่น เพราะฉะนั้น สำหรับสีฟ้าแล้ว สีขาว เป็นเสมือนผู้ที่มาเติมเต็มส่วนที่ตัวมันเองต้องการ เปรียบสเมือน "คนรัก" แต่... นั่นเป็นความคิดของสีฟ้า เพียงลำพัง ในมุมมองของสีขาว "สีขาว" กลับสามารถเข้ากันได้ดีกับทุกสี ในขณะที่ สีฟ้า คิดว่าสีฟ้าเข้ากับสีขาวมากที่สุด แต่สีขาวไม่ได้คิดเช่นนั้น สีขาว คิดว่าสามารถผสมได้กับทุกสี ขึ้นอยู่กับว่าจะเลือกสีใด "สีฟ้า" สีซึ่งมองว่าสีขาวเป็นสีที่สำคัญที่สุดสำหรับตัวเอง รอคอย เพียงแค่การตัดสินใจของสีที่ตัวเองเฝ้าคิดถึง "สีขาว" สีซึ่งเพียบพร้อมไปทุกด้าน สีซึ่งทุกสียอมเป็นตัวเลือก เพียงแค่ตัดสินใจ เลือกสีใดขึ้นมาสีหนึ่ง "สีฟ้า" กับผู้ชายหนึ่งคนที่รักผู้หญิงคนนึงหมดใจที่มี ทุ่มเททุกอย่าง และทำได้เพียงแค่รอ คนที่ตนรักหันมามอบความรักให้ เฝ้ารอ...อย่างตั้งใจ รัก...อย่างจริงใจ "สีขาว" กับผู้หญิงซึ่งเพียบพร้อมด้วยฐานะและรูปกาย มีชีวิตที่สุขสบาย และมีผู้เฝ้ารอคอยเธอหลายคน เธอเพียงแค่เลือกผู้ที่โชคดีมา เพื่อมอบความรักของเธอให้คนๆนั้น "เธอ" จะชอบ "สีฟ้า" มั้ยน้อ??? นั่นเป็นความคิดของผมในตอนนี้ 11월 20일 FeeL 100%
ไม่มีรัก ไม่มีสุข มีรัก ใช่จะสุขเสมอไป บางครั้งรักเกิดจากความเชื่อใจ บางครั้งรักเกิดจากการให้เกิยรติ บางครั้งรักเกิดจามิตรภาพของเราสอง ผมยอม... แม้ต้องเริ่มใหม่จากศูนย์ แต่ขอเป็นครั้งสุดท้ายที่ต้องเริ่มจากศูนย์ใหม่ และคะแนนเต็ม100ชั่วนิรันด์ -*-
11월 1일 ThiS LoVe... ( chapter2) ความจริงก้อคือ ในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้น ก็อาจจะคิดถึงคนอื่นอยู่ก็ได้ และบางครั้ง ก็อาจมีคนคิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงว่า...สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือ"ความฝันของเราเพียงคนเดียว" ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่ เลือกที่จะจมกับ "ความฝัน" มากกว่าการได้รับรู้ "ความจริง" การไม่ได้เปนที่1ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องเศร้า เราอาจจะเปนที่2 ซึ่งมันยังดีกว่าการเปนที่3 ที่4 และหากว่าเราเปนที่10ในใจเค้า ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย มันอาจจะต้องมีนําตาบ้าง ในการยอมรับความจริงที่ว่า "เราไม่ใช่ที่1" แต่โปรดจำไว้เถิดว่า หากหัวใจคุณ ยังไม่ได้ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า "ชั้นเหนื่อยเหลือเกินโปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ฉันจะอ่อนล้ามากไปกว่านี้" ก้อจงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม การตัดใจต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่าง "มากมาย" ลองชั่งนําหนักใจเราดู ว่าความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่เจอเค้าสายเกินไป อย่าโทษที่เค้าไม่มีใจให้ อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน แต่จงยิ้มให้กับตัวเองที่อย่างน้อยถึงจะพบเค้าคนนั้น "สายเกินไป" แต่ก็ยังได้พบ...ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ให้ใจเรามา แต่ก็ยังทำให้เรารู้จักกัน คุณควรจะดีใจด้วยซํา ที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากจะเกบรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว คนทีคุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้อย่างมากมาย คนที่แค่ยิ้มของเค้า ก็เปลี่ยนวันที่หมองหม่นให้กลายเปนวันที่สดใส เท่านี้มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ? แค่การได้เห็นคนที่เรารัก ได้หัวเราะอยู่กับใครซักคนที่ "เค้ารักมากที่สุด" นั่นแหละคือ ความสุขของการได้รักใครซักคน... ...อย่างจริงใจ... 10월 26일 ThE MaN THaT BoY coUld bE !!! เคยคิดมั่งมั้ยว่า"เราไม่ดีพอ"สำหรับใครบางคน... เคยมั้ยคิดจากเค้าไปเพียงเพราะรู้สึกว่า"ตัวเองไม่คู่ควร" ผมไม่คิดจากเค้าไปหรอกคิดเพียงแค่เราไม่ดีพอสำหรับเค้า สิ่งที่ตามมาคือการ "ออกห่าง" เพื่อไปทำตัวให้คู่ควรแล้วค่อยกลับมาในเวลาที่ดูดี ..มันจะดีมั้ย ไม่เลย มันเปนการตัดสินใจที่ผิดอย่างมากหากใครปรึกษาผม มันไม่ใช่ทางออกที่ถูกต้องเลย เพราะคุณไม่มีวันรู้หรอกว่า"นานแค่ไหน"เราถึงจะดีพอและคู่ควร ช่วงเวลาระหว่างนั้นคุณอาจเสียเค้าไปเพียงเพราะเค้าไม่เข้าใจคิดว่าคุณ เลิกสนใจเค้าแล้ว แล้วเราจะทำยังไงล่ะถ้าความคิดที่ว่า เราไม่ดีพอมันยังอยู่และ ในใจยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักที่มีต่อเค้า และคุณไม่อยากจากไปเพื่อรอเวลาที่จะกลับมาพร้อมเปนคนใหม่ที่ดีพอ ผมควรจะทำยังไง... วันนี้ ผมรู้ตัวเองแล้วว่าควรทำยังไง หลังจากที่"โง่"มาหลายปี เสียใจมาตลอดกับสิ่งที่ต้องเจอและเสียใจที่สุดเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่อยู่ข้างเค้าเวลาที่"เค้าเสียใจ" ไม่ได้คอยปลอบเค้าเวลาที่เค้าเหนื่อยหรือท้อแท้ เพียงเพราะเรามัวแต่"ทำตัวเองให้ดีพอ" คำตอบง่ายๆที่ต้องแลกกับเวลาที่ยาวนาน... ตอนนี้ เราก้อแค่ รักเค้าให้มากๆ อยู่ใกล้ๆไม่ให้เค้ารู้สึกว่าเราไม่อยู่ โทรศัพท์คุยกัน ไปพบเธอเพื่อสบตากันบ้าง ซื้อขนมฝากชวนดูหนัง นั่งทานข้าว แสดงออกว่าคุณรักและห่วงเค้าแค่ไหน เพราะถ้าเค้าไม่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้น รักของคุณจะไม่มีความหมายเลย ทำความรักของคุณให้เปนความจริงซะก่อน เรื่องที่ว่าเราไม่ดีพอน่ะ ไม่ต้องไปสนใจ... จะสนทำไมล่ะ ก้อในเมื่อ ผมรู้ตัวอยู่แล้วว่าวันนึงข้างหน้า...ไม่ว่าจะวันไหน แต่ต้องมีซักวันแน่ๆ ที่ผมจะเป็น "ผู้ชายที่ดีพอสำหรับเธอ" อยู่แล้วนี่นา ปล. รอก่อนนะ แม้จะช้า แต่พี่จะเป็นได้แน่ 9월 14일 LonELY aNd sAdLy ( chapter1)
ถ้าให้เลือกระหว่าง "เหงา" กับ "เศร้า" คุณเลือกอยู่กับอะไร?? 9월 9일 สักวันนั้น...8월 18일 กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
ได้มีชายคนหนึ่ง ได้ขอร้องนางฟ้าองค์หนึ่ง ให้ไปดูหนังด้วยกันกับเค้า นางฟ้ารับปาก ทั้งสองได้เดินทางไปยังโรงหนัง แต่ทว่า ด้วยเหตุที่ชายคนนั้น ไม่มีบุญมากพอ ฟ้าดินจึงบันดาลให้ โรงหนังทุกโรงเตม ทั้งสองจึงมิได้ดูหนังด้วยกัน ชายคนนั้นได้พยายามชวนนางฟ้าองค์นั้นอยู่เรื่อย แต่ก้อเปนอันคลาดแคล้วไม่ได้ทุกครั้งไปด้วยเหตุสุดวิสัยต่างๆนาๆจนเวลาผ่านไปราว6ปีชายคนนั้นก้อยังพยายามอยู่จนฟ้าดินยอมให้ด้วยความสงสาร และแล้วชายคนนั้นก้อได้ดูหนังกับนางฟ้าสมใจ 7월 23일 ชิบหอยยยยเวรๆ ว่าจะเขียนบล๊อกแรกวันที่ 19/7/2005
ปรากดเขียนเสดวันที่ 20/7/2005 ตอน 12:00 สรุปเลยวันเกิดพอดี เวรกรูๆ -*-
พลาดซะตั้งกะเริ่มเลย แมนริ๊ด แมนริด T-T
7월 20일 This is MY
ผ่านเข้ามาก้อเซนสมุดให้หน่อยละกันนะจาได้ชื่นจายๆ ตั้งใจไว้นานละว่าจะเริ่มเขียนบล๊อกวันนี้ เพราะว่าวันนี้เปนวันเกิด วันที่ทำให้รุสึกแย่ทีสุดของทุกปี ไม่รุทำไม
แต่ไงๆก้อถือว่าเปนกาลที่ดีที่จะเริ่ม ตั้งใจจะทำบล๊อกนี้ให้เปนบล๊อกเกี่ยวกับเรื่องราวความรัก และเรื่องต่างๆที่เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึก เกือบจะมาไม่ทันเขียนในวันเกิดตัวเองแล้วเชียว วันเกิดปีนี้เหมือนทุกปี คือเปนวันทำมาดาวันนึงที่ทำให้เหงากว่าวันอื่นๆ -*- เฮ้อ เดวคงหายแหละ หวังว่าคงไม่นานนะ
|
|
||||||
쪽지 보내기
RSS 피드 구독
친구에게 소개하기
Live.com에 추가
온라인 인맥에 추가
알림 서비스 등록|
|
